LIBER SEXTUS

450-476 Dido's Shade

450 Inter quās Phoenissa recēns ā vulnere Dīdō

451 errābat silvā in magnā; quam Trōius hērōs

452 ut prīmum iuxtā stetit agnōvitque per umbrās

453 obscūram, quālem prīmō quī surgere mēnse

454 aut videt aut vīdisse putat per nūbila lūnam,

[T]

455 dēmīsit lacrimās dulcīque adfātus amōre est:

456 “Īnfēlīx Dīdō, vērus mihi nuntius ergō

457 vēnerat exstinctam ferrōque extrēma secūtam?

458 Fūneris heu tibi causa fuī? Per sīdera iūrō

459 per superōs et sī qua fidēs tellūre sub īmā est,

[T]

460 invītus, rēgīna, tuō dē lītore cessī.

461 Sed mē iussa deum, quae nunc hās īre per umbrās,

462 per loca senta sitū cōgunt noctemque profundam,

463 imperiīs ēgēre suīs; nec crēdere quīvī

464 hunc tantum tibi mē discessū ferre dolōrem.

465 Siste gradum tēque aspectū nē subtrahe nostrō.

[T]

466 Quem fugis? Extrēmum fātō quod tē adloquor hoc est.”

467 Tālibus Aenēās ardentem et torva tuentem

468 lēnībat dictīs animum lacrimāsque ciēbat.

469 Illa solō fīxōs oculōs āversa tenēbat

470 nec magis inceptō vultum sermōne movētur

[T]

471 quam sī dūra silex aut stet Marpēsia cautēs.

472 Tandem corripuit sēsē atque inimīca refūgit

473 in nemus umbriferum, coniūnx ubi prīstinus illī

474 respondet cūrīs aequatque Sychaeus amōrem.

475 Nec minus Aenēās cāsū concussus inīquō

[T]

476 prōsequitur lacrimīs longē et miserātur euntem.

788-800 Anchises Points Out Caesar

788 “Hūc geminās nunc flecte aciēs, hanc aspice gentem

789 Rōmānōsque tuōs. Hic Caesar et omnis Iūlī

[T]

790 prōgeniēs magnum caelī ventūra sub axem.

791 Hic vir, hic est, tibi quem prōmittī saepius audīs,

792 Augustus Caesar, dīvī genus, aurea condet

793 saecula quī rūrsus Latiō rēgnāta per arva

794 Sāturnō quondam, super et Garamantas et Indōs

795 prōferet imperium; iacet extrā sīdera tellūs,

796 extrā annī sōlisque viās, ubi caelifer Atlās

[T]

797 axem umerō torquet stēllīs ardentibus aptum.

798 Huīus in adventum iam nunc et Caspia rēgna

799 respōnsīs horrent dīvum et Maeōtia tellūs,

[T]

800 et septemgeminī turbant trepida ōstia Nīlī.”

847-853 Anchises Foretells Roman Greatness

847 “Excūdent aliī spīrantia mollius aera

848 (crēdō equidem), vīvōs dūcent dē marmore vultūs,

849 ōrābunt causās melius, caelīque meātūs

[T]

850 dēscrībent radiō et surgentia sīdera dīcent:

851 tū regere imperiō populōs, Rōmāne, mementō

852 (hae tibi erunt artēs), pācīque impōnere mōrem,

[T]

853 parcere subiectīs et dēbellāre superbōs.”